دانلود آهنگ محمدرضا عیوضی شب بود بیابان بود

شب بود بیابان بود زمستان بود

بوران بود سرمای فراوان بود

یارم در آغوشم هراسان بود

از سردی افسرده و بی‌جان بود

از بهر آن سیمینبر خوشگل

از جسم و جان خود بودم غافل

میکوشیدم بهرش از جان و دل

میبردمش با خود سوی منزل

گیسویش، از باد و باران گشته آشفته

در هر مویش گویی مروارید غلتان سفته

طی شد راه دشوار، آخر بر من و یار

با بوسه‌ای گرمی به این دادم

با لبهای چون قند، بر رویم زد لبخند

برد آنهمه رنج و غم از یادم

آهنگ محمدرضا عیوضی شب بود بیابان بود